|
V#716: Gebruiken we ziekte
om ware genezing te vermijden? Over een maand word ik geopereerd
aan mijn schouder. Ik heb al een jaar met deze situatie te maken en nu pas zie
ik de feiten onder ogen. Ik bleef maar hopen op een andere uitkomst en heb
zelfs het zoeken naar de werkelijke aard van het probleem uitgesteld. Ik
probeerde de hand van Jezus vast te houden, maar eigenlijk bleef ik steeds maar
geloven in de plannen van het ego. Omdat ik pijn heb weet ik niet hoe ik
hieruit moet komen. Ik herinner mij dat ik op een bandje of bij een lezing ooit
gehoord heb, dat je de magie die nodig is gewoon moet gebruiken om je
lichamelijke toestand te verbeteren, zodat je verder kunt gaan met het
bestuderen van Een cursus in wonderen. Ik
lees in het Handboek voor leraren: “Wie
zou er voor lijden kiezen als hij niet dacht dat het hem iets opleverde, en wel
iets van waarde voor hem… Want ziekte is een keuze, een beslissing. Het is de
keuze voor zwakheid in de valse veronderstelling dat het kracht is”
(H5.I.1:2,4,5). Ik heb hier
serieus over nagedacht en geloof dat ik dit gebruikt heb als excuus om vele
dingen ‘niet meer te doen’ die ik jaren achtereen wel gedaan heb, zoals
bijvoorbeeld aerobic lessen – ik ben begonnen om in plaats daarvan iedere dag
te wandelen. Ik denk dat het een soort martelaarschap is. Ik vertel mensen nu
al een jaar lang over mijn lichamelijke conditie, zodat ze nu zelf vragen: “Hoe
gaat het met je schouders?” Ik zie dus wel wat ik heb gedaan, maar dat neemt de
pijn niet weg. Wil je hier alsjeblieft op reageren? A: Het lijkt erop dat je
hebt ingezien wat je ziektewinst is, de voordelen die je gezondheidsproblemen je
opleveren. Het is altijd zeer behulpzaam dat te zien, want het ontmaskert de
ware bedoelingen van het ego iets meer, zodat je kunt gaan ontdekken waar het
ego op uit is. En er is inderdaad winst – “iets
van waarde” – op een dieper niveau, waar de paragraaf waaruit je citeert
ook op zinspeelt (H5.I,II). Als je in
contact kunt komen met die verborgen waarde, zul je begrijpen waarom er zo’n
grote weerstand bestaat tegen het loslaten van de pijn. Maar het feit dat je hulp
buiten jezelf zoekt op het niveau van het lichaam, in de vorm van een operatie,
kun je zien als een weerspiegeling van je bereidheid te erkennen dat je dit
niet alleen kunt oplossen, zoals het ego je wil doen geloven. Het geloof dat we
op onszelf zijn en op onszelf kunnen handelen, is in werkelijkheid juist de
oorzaak van de pijn. Zoals je hebt opgemerkt, denken we soms dat we Jezus
gevraagd hebben ons te helpen bij onze pijn. Maar in feite hebben we deze hulpvraag
gebruikt om onze eigen angst af te dekken: de angst om te kijken naar wat we
geloven dat begraven ligt in onze denkgeest – de verschrikkelijke schuld en
pijn over de afscheiding. De belangrijkste - maar
onbewuste - ‘waarde’ van ziekte is dat het de verantwoordelijkheid voor onze pijn
buiten de denkgeest plaatst: in het lichaam. Het lichaam lijkt slachtoffer van
krachten in de wereld die buiten zijn controle zijn. Deze schijnbare relatie
ontkent dat onze pijn te maken heeft met de keuze die we in onze denkgeest
maken om onszelf te zien als afgescheiden van God en Zijn Liefde. Met andere
woorden: lichamelijke ziekte beschermt ons zelfconcept als een individu dat
probeert te overleven in een wereld die onafhankelijk van ons bestaat. De
weerstand om te erkennen dat al onze pijn voortkomt uit onze eigen keuze, dat
we dit allemaal zelf bedacht hebben, is
“enorm” (H5.II.1:7). Want dat
bedreigt zowel het bestaan van de wereld als van het zelf dat we denken te
zijn. Verantwoordelijkheid
aanvaarden op het niveau van de denkgeest (T21.II.2)
voor al onze ervaringen, is meestal niet iets wat we zomaar ineens kunnen,
ook al begrijpen we intellectueel wat we aan het doen zijn. Omdat de weerstand
zo groot is, is dat meestal een proces. Dit proces - het beoefenen van
vergeving, het loslaten van oordelen jegens onszelf en anderen - lijkt tijd te
kosten. Feliciteer jezelf intussen
omdat je nu de volgende stap zet: je erkent je pijn en beseft dat je je
lichamelijke problemen niet alleen kunt oplossen. Je staat jezelf nu toe om je
te verbinden met artsen en specialisten die ervoor zijn om jou te helpen bij de
pijn in je schouder. Dat kan een symbool zijn van je bereidwilligheid om je te
verbinden met de alomvattende liefde in de denkgeest die alle pijn en schuld en
ervaring van afscheiding wegneemt. |