|
V#319 Wat wordt bedoeld met “de
hand die we vasthouden is die van Onszelf”? In het uittreksel “Jezus: de manifestatie van de Heilige Geest”
zeg je op pagina 6: “Het doel is echter je uiteindelijk te realiseren dat de
hand die we vasthouden die van Onszelf is”. En verderop: “Ten slotte moeten we begrijpen,
dat wanneer we onze hand uitsteken naar hulp we in werkelijkheid naar onszelf reiken.”
Zou je daar alsjeblieft iets meer over kunnen zeggen? A: Een cursus
in wonderen onderwijst ons dat Jezus en de Heilige Geest symbolen zijn die
dat deel van onze denkgeest voorstellen dat de herinnering van God bewaart en
Zijn Liefde weerspiegelt. Wanneer er wordt gesproken over Jezus’ hand pakken,
of om hulp vragen, wordt er gebruik gemaakt van deze symbolen omdat wij – die onszelf
onbewust gemaakt hebben van onze denkgeest en ons ten onrechte hebben geïdentificeerd
met het lichaam – die symbolen nodig hebben. Dit wordt het duidelijkst
beschreven als de Cursus ons zegt: “Je
kunt niet eens denken aan God zonder een lichaam, of in een of andere vorm die
je denkt te herkennen”. (T18.VIII.1:7) Omdat wij geloven dat wij
lichamen zijn die leven in een wereld van vorm, gebruikt de Cursus vorm om zijn
boodschap persoonlijk en voor ons van toepassing te maken. Hij spreekt ons aan
op het niveau van de vorm omdat dat is waar wij denken te zijn. Dat staat ook meer
rechtstreeks in de Cursus, in passages die duidelijk de aard van de denkgeest
en onze ware identiteit beschrijven (T18.VI.8).
Er is niets buiten de denkgeest, en om die reden, geen hand om vast te pakken
(niet de onze, noch die van Jezus) en niets anders dan de denkgeest zelf om te
kiezen voor de waarheid of voor de leugen van afscheiding van het ego. Beide uitspraken die je noemt
zijn gebaseerd op dit niveau van het onderwijs van de Cursus. Sleutelwoorden in
deze uitspraken zijn ‘uiteindelijk’ en ‘ten slotte’. Ze verwijzen naar de tijd
dat wij geleerd hebben dat onze ware identiteit de denkgeest is. Alleen dan zullen
we ons realiseren dat de macht om te kiezen aan ons is, en dat al ons vragen diende
om onszelf eraan te herinneren dat we terug kunnen keren naar de denkgeest om
te kiezen voor onze eenheid met God in plaats van afgescheidenheid. Tot die
tijd moeten we elk symbool gebruiken dat behulpzaam voor ons is, zoals Jezus’
hand vasthouden en de hulp van de Heilige Geest vragen, om de angst voor de kracht
van onze denkgeest los te laten. |