V#266: Wat is het draaiboek en welke rol speelt keuze hierin?

Staan alle gebeurtenissen vast omdat dit lessen zijn die we zelf hebben gekozen? Gaat het alleen om de keuze alles met de Heilige Geest te bekijken? Of hebben we nog een verdere keuze waarin we het draaiboek kunnen veranderen door bijvoorbeeld het vermijden, versnellen, uitstellen, herschikken, weglaten of toevoegen van situaties, gebeurtenissen, relaties enzovoort? Als de denkgeest op sommige punten genezen is, betekent dit dan dat bepaalde gebeurtenissen uit het draaiboek die daaruit voortvloeien, niet meer plaatsvinden? Zijn we ons hiervan dan bewust? En heeft dit iets te maken met vergeving?

A: Het draaiboek (Wdl.158.4:3) verwijst naar alle ogenschijnlijke gebeurtenissen die mogelijk zouden kunnen worden uitgespeeld op het projectiescherm van het ego – de wereld van tijd en ruimte. Al deze gebeurtenissen staan vast in die zin dat zij al geschreven zijn. In feite hebben ze al plaatsgevonden, maar Een cursus in wonderen vertelt ons dat ze in werkelijkheid nooit hebben plaatsgevonden. Want de gedachte van afscheiding en de daaruit voortvloeiende schuld – de oorsprong van alle gebeurtenissen – is zelf een illusie. In dat ogenblik van afscheiding ontstond alles - iedere droom, iedere mogelijke egokeuze - en werd dit onmiddellijk gecorrigeerd door de Heilige Geest. Maar wij, die nog steeds in tijd en ruimte gevangen lijken te zijn, hebben die correctie nog niet in onze denkgeest aanvaard. Als gefragmenteerde delen van de ene egodenkgeest gaan we daarom door met het projecteren van onze specifieke schuldscenario’s op de wereld die we gemaakt hebben als scherm voor deze projecties (H2.2-4).

En zo lijkt het alsof we de keuze hebben uit een bijna oneindig aantal egogebeurtenissen, ook al aanvaarden we over het algemeen enige beperkingen in onze keuzen, wanneer we eenmaal een specifieke identiteit in een bepaald leven hebben uitgekozen. Maar er kunnen nog steeds op het niveau van de vorm heel veel keuzen worden gemaakt op ieder moment. Deze reeks van keuzemogelijkheden (uit een vaststaand repertoire) maken deel uit van de egoverleiding. Het ego probeert ons te laten geloven dat het geluk komt áls we maar de juiste vorm in de juiste combinatie kiezen: de juiste relatie, de juiste carrière, de juiste plek om te wonen, de juiste investeringen, het juiste lot in de loterij, enzovoort. Wat het ego altijd probeert te verbergen is de onderliggende inhoud van die keuzen. Die inhoud is altijd zonde, schuld en angst, omdat elke keuze gebaseerd is op het geloof in afscheiding en in gescheiden belangen (T29.IV.2,3).

Het is de functie van de Heilige Geest ons te leren dat de enige werkelijke keuze van betekenis die we in de tijd kunnen maken, is dat we toestaan dat Zijn doel ons leidt, op ieder moment dat we een beslissing nemen. Op deze manier wenden we onze beslissingen aan om te ontwaken uit de droom, in plaats van te blijven dromen op zoek naar de ‘volmaakte’ egodroom, waarin aan al onze speciale wensen wordt voldaan. En dat betekent dat we bereid zijn om onze eigen oordelen los te laten over hoe de dingen zouden moeten gaan. Dat is wat het oefenen van vergeving inhoudt (T29.IV.5,6).

Over het algemeen is er in ieder leven een bepaald slachtofferthema dat zich herhaalt binnen of met betrekking tot relaties. Dat kan een thema van bedrog of verlating zijn, van afwijzing, misbruik of verwaarlozing enzovoort. Ieder thema representeert de specifieke vorm van geprojecteerde schuld over onze verborgen zelfbeschuldiging omdat we God hebben aangevallen in het ogenblik van afscheiding. Het blijft zich herhalen in onze levens tot we bereid zijn om de projectie terug te nemen en dat aspect van schuld in onze eigen denkgeest te genezen, in plaats van het buiten onszelf te zien. En dat is wat de Cursus bedoelt met vergeving.

Als de schuld achter een specifieke vorm van slachtofferschap eenmaal is blootgelegd en losgelaten, hoeven we deze niet langer buiten onze denkgeest te projecteren. We zijn ons deze innerlijke verschuiving wel of niet bewust, hoewel we ons ergens gaan realiseren dat we niet langer geprikkeld worden door uiterlijke gebeurtenissen zoals dat in het verleden wel het geval was. Er is dan geen enkele egodrijfveer meer om dat specifieke scenario van slachtofferschap uit te kiezen om onze schuld te verbergen.

Voor verdere uiteenzettingen over het draaiboek en onze keuze kun je ook kijken naar V#37, V#190 en V#233.