V#179 Is het een aanval wanneer je je kinderen jouw wil oplegt?

Pas geleden ben ik begonnen met het bestuderen van Een cursus in wonderen. Ik wil het onderricht van de Cursus graag bij mijn rol als ouder betrekken. In de eerste plaats probeer ik mijn kinderen te begeleiden door ze te wijzen op de natuurlijke gevolgen van hun keuzes, want dat lijkt mij de manier waarop God ons onderwijst. Maar soms lijkt het alsof ik voor hun eigen bestwil mijn wil moet laten gelden ten koste van die van hen. Bijvoorbeeld: bedtijd is bedtijd als je de volgende dag naar school moet. Of: als je longontsteking hebt en je hebt een injectie nodig, dan is er geen andere keuze.

In deze situaties dring ik mijn wil op aan iemand anders, wat een beetje op een aanval lijkt. Heb je suggesties voor hoe je kinderen kunt opvoeden in lijn met het onderricht van de Cursus?

A: Het zal helpen als je je altijd richt op de bedoeling van wat je doet en niet zozeer op het gedrag: de inhoud in plaats van de vorm. Onderscheid maken tussen inhoud en vorm is essentieel wanneer je de uitgangspunten van de Cursus toepast. Ten tweede, als student van een spiritueel pad, moeten we nooit ons gezonde verstand uit het oog verliezen. Ouders zijn ouders en kinderen zijn kinderen. Zij zijn niet elkaars gelijke. En ouders weten beter dan hun kinderen wat het beste voor hen is.

Jouw wil doen gelden ten koste van de wil van je kinderen is alleen een aanval als je het op die manier bedoelt. Als je boos bent, bestraffend, tiranniek of vernederend, dan is de inhoud een aanval. Maar als je eenvoudigweg standvastig bent jegens ongedisciplineerde kinderen, dan is dat geen aanval. Het is helemaal niet liefdevol of behulpzaam – zoals veel onderzoeken bevestigen – om kinderen in alles hun zin te geven. Ze zouden niet opgroeien als gezonde individuen die zich kunnen redden in de wereld, als ze geen gevoel voor grenzen en dergelijke hadden. Het is heel goed mogelijk om de behoeften van het ego opzij te zetten, teneinde kinderen te leren gehoorzamen en op te voeden. Het is denkbaar dat gedrag van ouders agressief lijkt, terwijl ze niets meer doen dan de agressie van hun kinderen beantwoorden op een manier die in die omstandigheden noodzakelijk is. Dus het gedrag op zichzelf is niet genoeg om vast te stellen wat de inhoud is. Maar als een ouder een kind tot bloedens toe in elkaar slaat, dan is de kans natuurlijk behoorlijk groot dat er sprake is van een aanval.

Dus waar het om gaat is om je erin te oefenen om in jezelf onderscheid te maken tussen vorm en inhoud. En vervolgens breng je de inhoud van het ego naar de liefde van Jezus in je denkgeest en vraag je om hulp om deze inhoud te veranderen. Wanneer de inhoud in jouw denkgeest liefdevol is, dan is de boodschap die je kinderen krijgen wanneer je hen opvoedt, dat je van ze houdt en voor ze zorgt. Ze weten dat ze erop kunnen vertrouwen dat je er altijd voor ze zult zijn. De manier om de uitgangspunten van de Cursus aan kinderen te leren, is door deze te demonstreren binnen onze relaties.