V#162: Waarom zegt de Cursus dat “de denkgeest niet kan aanvallen”?

Wat bedoelt Een cursus in wonderen met: “de denkgeest kan niet aanvallen” (T18.VI.3,4)? Ik lijk aanvalgedachten te hebben die gericht zijn op anderen, in feite hatelijke gedachten. Als dit niet mijn denkgeest is die aanvalt, wat dan wel?

A: De betekenis van deze uitspraak, in de context van de gehele paragraaf “Voorbij het lichaam”, is dat aanval alleen mogelijk is in fantasie of in een staat van begoocheling. God kan in werkelijkheid niet aangevallen worden. De afscheiding zou een feit moeten zijn, wil de denkgeest in staat zijn om aan te vallen. Daarom wordt er in de Cursus zoveel nadruk gelegd op de illusie naar de waarheid brengen, en de duisternis naar het licht. We brengen onze aanvalgedachten naar Jezus of de Heilige Geest in onze denkgeest, waar we kunnen leren dat ze van een illusoir denksysteem komen en geen gevolgen hebben buiten dit illusoire denksysteem.