V#1207: Is het in strijd met de Cursus om wereldse doelen te stellen?

Ik merk dat ik me schuldig voel wanneer ik een doel stel dat voor het welzijn of de toekomst van mij of mijn gezin beslissend is. Ik denk dan dat ik als student van de Cursus iets verkeerds doe door een ‘werelds’ doel te stellen, terwijl ik alleen het doel zou moeten hebben om samen met Jezus naar mijn ego te kijken. Hoe kun je het hebben van doelen op een zinnige manier integreren met serieus student van de Cursus zijn, zonder dat het ego zich ermee bemoeit en er een puinhoop van maakt?

A: Een cursus in wonderen is niet tegen het stellen van doelen of iets anders wat we doen in deze wereld. Jezus laat ons dit weten in passages als: “Alles wat jij gemaakt hebt is van nut voor Hem [de Heilige Geest] ter wille van Zijn hoogste heilige doel” (T14.VI.5:3). Met andere woorden: Jezus wil dat we alle dingen blijven doen die lichamen normaliter doen, maar de Heilige Geest in onze denkgeest toestaan om het doel te veranderen. Daarom zegt hij: “’Waartoe?’ …is de vraag die jij in relatie tot alles moet leren stellen” (T4.V.6:7,8).

In wezen is het, vanuit het perspectief van Jezus, irrelevant of we onze dagen doorbrengen met het bereiken van ambitieuze doelen, televisie kijken, of in stilte op een bergtop zitten. Met welke innerlijke leraar we deze dingen doen, is wat belangrijk voor hem is.

Het is waar dat vanuit het perspectief van het ego, alles wat we hier doen of bereiken onze triomf over God vertegenwoordigt. En als je doelen stelt samen met het ego, dan zul je ongetwijfeld merken dat je bezig bent je behoeften te vervullen ten koste van iemand anders – en dat je je als gevolg daarvan schuldig voelt. Maar als je doelen stelt (en deze probeert te verwezenlijken) met de Heilige Geest als je Gids, dan kan ieder werelds doel dienen om je de enige ware behoefte te herinneren die we allemaal samen delen: beseffen dat Gods Liefde nog steeds bestaat en dat het veilig is om uit deze droom te ontwaken. Als je overkoepelende doel is om je dit ene gezamenlijke doel te herinneren, dan is er geen reden voor schuld over alle andere dingen die je doet.

Een laatste opmerking: als serieuze student van de Cursus moet je altijd beginnen met het uitgangspunt dat het ego zich ermee zal bemoeien en er een puinhoop van maken, maar dat dit verschijnsel niet serieus is. De puinhopen die het ego creëert laten ons alleen maar zien dat we bang werden voor de Liefde van God en naar het ego toe renden voor bescherming. Zodra we dit gaan beseffen, kunnen we de hand van het ego loslaten en die van de Heilige Geest vastpakken. Dan zal de puinhoop eruitzien als dwaasheid, waarvan de liefde in onze denkgeest ons laat zien hoe we die kunnen opruimen.