V#112: Hoe helpt de Cursus met een rouwproces?

Pas geleden verloor ik mijn tweede huisdier. Hij was de laatste van twee dieren waar ik heel veel van hield. Vóór zijn dood probeerde ik hem te ‘redden’ met behulp van Een cursus in wonderen. Ik wilde hem niet opgeven en werd heel boos toen niets wat ik probeerde hielp. Ik gebruikte met name werkboekles 320 : “Mijn Vader verleent mij alle macht”. Ik haal wellicht niveaus door elkaar, maar misschien kan iemand mij dit uitleggen, zodat ik mijn vergissing beter begrijp. Hoe kan ik de Cursus gebruiken om me te helpen met dit rouwproces? De pijn is zo intens; ik weet niet hoe ik om hulp moet vragen.

A: Het is heel begrijpelijk dat je, vanuit je verlangen je geliefde huisdier bij je te houden, alle middelen die je beschikbaar acht aanwendt om hem te redden. En als je les 320 niet leest binnen de context van de hele Cursus, dan kun je allicht denken dat de les zegt dat je de macht hebt om onder andere het leven van je huisdier te redden. Maar dat is niet de betekenis van deze les. Net zoals veel woorden in Een cursus in wonderen heeft het woord macht een specifieke betekenis, die anders is dan de manier waarop we over macht denken vanuit ons egoperspectief. Voor het ego heeft macht betrekking op het vermogen om dingen in de wereld te veranderen en te beheersen. Maar omdat de wereld (vanuit Jezus’ perspectief, al is dat nog niet het onze) illusoir is, is dit vermogen helemaal geen macht.

Volgens de Cursus zijn er in werkelijkheid maar twee soorten macht: de macht tot scheppen en de macht om te kiezen ofwel te besluiten. De macht tot scheppen, wat eenvoudigweg de uitbreiding is van de liefde die wij in werkelijkheid zijn, is ons door God gegeven toen Hij ons schiep. Deze macht blijft in onze denkgeest, hoewel we het afgedekt hebben en vervolgens zijn vergeten. Maar deze macht tot scheppen behoort uitsluitend tot het rijk van de geest en heeft niets te maken met de egowereld van lichamen en vormen, die wij als onze werkelijkheid beschouwen.

Toen we onze macht tot scheppen de rug toe leken te keren, omdat we afgescheiden wilden zijn, maakten we in plaats daarvan voor onszelf de macht om te beslissen (T14.VI.5:6). Dit is de macht om ons af te keren van de liefde van God, en het ego met al zijn uitdrukkingsvormen als leraar en gids te kiezen. Maar Jezus vertelt ons dat, nu we deze macht om te beslissen voor onszelf werkelijk hebben gemaakt, we hem een ander doel kunnen geven (T14.VI.5:6-7). We kunnen voor de Heilige Geest kiezen als onze Leraar en Gids, in plaats van voor het ego. De Heilige Geest helpt ons te ontwaken uit de nachtmerrie van dood, verlies en verdriet, die wij tot onze werkelijkheid hebben gemaakt. Want als we eenmaal denken dat we in de wereld verstrikt zijn, dan is de enige werkelijke macht waar we over beschikken, de macht om te kiezen hoe we kijken naar wat we hebben gemaakt (T12.VII.9:1-2). Alle zogenaamde machten van de wereld houden ons alleen maar vast in de illusie, door voortdurend ons geloof in beperking en verlies te versterken, daarmee onze keuze voor het ego met al zijn vertakkingen weerspiegelend.

Dus wanneer les 320 zegt: “Uw [Gods] Wil vermag alles in mij, en breidt zich vervolgens via mij tot heel de wereld uit”, wordt bedoeld dat als we voor de Heilige Geest kiezen als onze Leraar, alle schuld die we ervaren als gevolg van onze eerdere keuze voor de afscheiding, door vergeving ongedaan wordt gemaakt. Die vergeving kan zich dan via ons uitbreiden naar andere denkgeesten die eveneens denken dat ze vastzitten in een lichaam in de wereld. In de context van jouw geliefde huisdieren betekent dit, dat je eerst wilt inzien dat je er zelf voor gekozen hebt lijden en dood werkelijk te maken, en dat je vervolgens deze gedachten, evenals de schuld die ermee gepaard gaat, aan de Heilige Geest geeft om ze los te laten. Op dat moment, wanneer je toelaat dat je eigen denkgeest genezen wordt, breidt jouw innerlijke vrede zich uit naar degenen om je heen, inclusief je kleine vrienden, die misschien nog steeds pijn en angst voelen in hun eigen denkgeest. Op dat moment wéét je dat de afscheiding niet werkelijk is en dat niets en niemand, ook de dood niet, je van de liefde kan beroven.

Een nadere uiteenzetting over hoe de Cursus kijkt naar dood en rouw kun je vinden bij V#15. Het is daarbij belangrijk mild voor jezelf te zijn bij het rouwproces.